Bij het opstellen van een testament is een notaris nodig, maar ook bij het afwikkelen van een nalatenschap is hij een belangrijke adviseur. In sommige gevallen is de notaris zelfs onmisbaar, bijvoorbeeld als [een van] de erfgenamen minderjarig [is] zijn, als er erfgenamen zijn die niet het vrije beheer over hun vermogen hebben [dit zijn mensen die bijvoorbeeld onder curatele staan of van wie hun goederen onder bewind staan] of wanneer registergoederen moeten worden verdeeld.
De notaris is een onpartijdig adviseur. Dat komt vooral van pas als er ruzie is. Hij zal dan proberen te bemiddelen. Ook in geval van een complexe nalatenschap zal de rol van de notaris belangrijk zijn. De meeste boedels komen gelukkig zonder al teveel complicaties tot een einde.
Iedereen heeft na het overlijden van een erflater toegang tot het Centraal Testamentenregister. De meest logische weg om te achterhalen of de overledene een testament heeft gemaakt, is echter een willekeurige notaris [in de woonplaats] hierover te raadplegen. Als de notaris in het bezit is van het laatste door de erflater opgemaakte testament, dan moet hij de erfgenamen hiervan op de hoogte stellen [voor zover hij de namen en adressen van de erfgenamen kan achterhalen]. Het komt nog voor dat de notaris in het bijzijn van de erfgenamen het testament voorleest, maar dit is tegenwoordig meer uitzondering dan regel. Het is in ieder geval niet wettelijk voorgeschreven.